Marjolein Lokhorst
speltherapeut
Scholen in Osdorp en Bos en Lommer die betrokken zijn bij Geen Kind de Buurt Uit kunnen gebruik maken van de inzet van speltherapeut Marjolein Lokhorst.
Marjolein over speltherapie: “Volwassenen hebben de beschikking over taal om wat ze meemaken in een context te kunnen plaatsen. Kinderen kunnen dat nog niet. Maar ze kunnen wel spelen. Spel is hun taal. Door goed naar hun spel te kijken, kun je begrijpen hoe zij de wereld beleven, waar ze staan in hun ontwikkeling, waar ze nog een zetje nodig hebben, waar ze vastlopen. Met spel hebben kinderen hun eigen therapie op zak. Met spel verwerken ze wat ze meemaken en verkennen ze de wereld.”
BRON: Geenkinddebuurtuit.nl
Voorzien van grote tassen met spelmateriaal rijdt speltherapeut Marjolein Lokhorst op haar elektrische Swapfiets van school naar school in Osdorp en Bos & Lommer. De scholen dragen de kinderen voor die in aanmerking komen voor speltherapie. Het gaat om kinderen waarvan het leerproces vastloopt, die niet lekker in hun vel zitten en/of gedrag vertonen dat niet bij hen past. Vaak is er ‘iets’ aan de hand. Samen met het kind probeert Marjolein erachter te komen waarmee het kind geholpen zou kunnen zijn.
“Het kind is in the lead“, vertelt ze over haar aanpak. “We praten wat en beginnen dan snel te spelen. Het kind mag kiezen welk materiaal we daarbij gebruiken, en wat we met dat materiaal gaan doen. Dat geeft mij allerlei informatie over hoe het kind de wereld om zich heen ziet. Ook hoe het contact is met mij, zegt veel. Uiteindelijk probeer ik het kind sociaal-emotioneel weer tot rust te brengen, zodat het leerproces weer op gang kan komen. In vaktaal gezegd: ik probeer het kind weer binnen de window of tolerance te krijgen, de veerkracht te vergroten.”
‘Geen onderwerp is te zwaar voor een kind’
Veel onrust bij kinderen komt door oorzaken die buiten school liggen. Ze hebben te maken met gescheiden ouders, waardoor ze in een loyaliteitsconflict kunnen komen. Een van de ouders, meestal de vader, kan langdurig afwezig zijn. Of er is onrust in de familie door conflicten in de wereld, bijvoorbeeld door wat er in Gaza gebeurt.
“Veel ouders proberen hun kinderen tegen ellende te beschermen door er niet over te praten”, zegt Marjolein. “Maar een kind voelt het toch, waardoor er juist extra spanning ontstaat. Mijn boodschap aan ouders een leerkrachten is: geen onderwerp is te groot of te zwaar voor een kind. Een goede manier is om een kind zelf vragen te laten stellen over wat er aan de hand is. Vraag gewoon: wat wil je erover weten? En geef dan eerlijk antwoord.”
'Veel ouders proberen hun kinderen
tegen ellende te beschermen door er
niet over te praten'
Ten dienste van het leerproces
Haar behandeling staat ten dienste van het leerproces op school. Van iedere sessie maakt ze een kort verslag die ze na een aantal sessies analyseert en samenvat. “Wat ik waarneem deel ik vervolgens eerst met de ouders en daarna, als de ouders dat goedvinden, met de school.”
Uiteindelijk wil ze komen tot handvatten waar de school zelf mee aan de slag kan. Marjolein wil er graag aan bijdragen dat spel binnen een klassensituatie zich naar een hoger niveau kan ontwikkelen. Hier ontpopt zich de dramadocent die ze was voordat ze zich ging richten op speltherapie: “Drama is het expliciet maken van gedrag in een wereld die niet echt is”, zegt ze. “Voor kinderen is het zo belangrijk om te kunnen oefenen en spelen!”
Om een effectieve overdracht van haar bevindingen te kunnen realiseren naar de leerkracht en het team als geheel, is betrokkenheid van de school van groot belang. “Meestal gaat dat via de IB’er. We gaan samen een proces aan om een kind weer emotioneel open te laten staan om te kunnen leren. Het is belangrijk dat de school daar tijd voor vrijmaakt.”
