Blog van IB’er Eric Lieverst
Hoewel we ondertussen in schoolweek 14 zijn aanbeland (…time flies when having fun!) zit ik nog een beetje in de fase van afstemmen en vooruitkijken. Zo ondertussen verandert mijn agenda in soort Tetris-spel; schuiven en draaien, wat proppen totdat alles (nét) past, en ja, soms blijft er zo’n blokje zweven waar ik me even geen raad mee weet. En dan komen de feestdagen er ook nog eens aan…
Momentopname: wat staat stevig en waar is ondersteuning gewenst?
November was een maand van meten en analyseren. Wij noemen het bewust geen toetsing: het gaat niet om een eindopbrengst, maar om groei. Het is een momentopname die ons helpt om te begrijpen waar een leerling op een bepaald moment staat, zodat ik samen met de leerkracht kan kijken wat deze de komende periode nodig heeft. Geen puntenspektakel, geen orakel, maar brede ontwikkeling in kaart brengen: van taal tot sociaal-emotionele groei.
De meting, bewust gekozen aan het begin van het schooljaar geeft een verfrissend beeld over de stand van zaken aan de start van het schooljaar. Het geeft zicht aan de basis: wat staat er stevig en waar is ondersteuning gewenst? Zo lijken de leerlingen in groep 5 bij taalverzorging collectief alvast in een winterslaap te zijn gesukkeld, groep 4 moet aan de bak met rekenen en in groep 7 kan het niveau wel een graadje hoger.
Groep 7 maakt een grote sprong
Groep 7 is interessant; want na jaren gestage groei maakt de groep collectief een grote sprong; er wordt gelezen op bijna 2F niveau! Wat is er anders gedaan dan in voorgaande jaren? Samen met de leerkracht kijk ik in de groepsbespreking naar mogelijke factoren. Uiteindelijk blijkt dat vooral de leerkracht iets anders heeft gedaan; meer rijke teksten heeft aangeboden, en meer de teksten ‘uit elkaar gehaald’. Weer een voorbeeld dat de leerkracht er dus toe doet!
Groepsbesprekingen: altijd tijdrovend, maar ontzettend waardevol om samen te analyseren en te reflecteren. Het voelt soms als een heuse marathon om alles besproken te krijgen; soms wil je gewoon nog eens goed doorpraten over een leerling. Die tijd ontbreekt. Groepsbesprekingen zie ik als spoorzoeken en weer (her)nieuwde routes bepalen en uitzetten. Soms moet je daarbij improviseren, maar ook accepteren dat er een plafond is. Het gaat steeds om hetzelfde uitgangspunt: ieder kind ontwikkelt zich naar eigen aanleg en tempo. Die ontwikkeling wil je zo zo passend mogelijk ondersteunen.
Meten is niet alleen weten
Meten wordt zo geen eindpunt, maar een (hernieuwd) startpunt voor passend onderwijs en weer met een hoofd vol acties en ideeën. Ook trots op de successen; bij leerlingen, collega’s en op het proces. Meten is niet alleen weten; het is vooral kijken, afwegen, praten en samen verder komen en afspraken maken. En zo komen er nog meer blokjes in het Tetrisspel…
Hoe benutten jullie het begin van het schooljaar om het onderwijs te versterken en routes uit te zetten?
Eric Lieverst is opgeleid als Montessori-leerkracht en heeft jaren voor de klas gestaan, vanaf 2007 is hij IB’er.
Sinds 2022 werkt hij op de Cornelis Vrijschool in Amsterdam-Zuid; een Eenpitter die in 1898 werd opgericht door de onderwijsvernieuwer Cornelis Vrij. De vakken tekenen, handvaardigheid en lichamelijke opvoeding zijn de spil in het dagelijkse rooster van de school; ‘leren met hoofd, hart en handen’.
