Familiecentrum De Kikker sloot het afgelopen schooljaar af met een schoolreisje voor ouders. Zo’n initiatief is typerend voor FC De Kikker dat nu precies een jaar bestaat.
Schoolleider van OBS de Globe Erwin Bolt vertelt: “De sfeer is hier nu zo anders dan een paar jaar geleden. Ouders hebben vertrouwen in school en zijn daardoor meer betrokken. Dat werkt bijvoorbeeld ook door in het inclusieve onderwijs. Ouders gaan eerder akkoord met ondersteuning voor hun kind.”
Nog steeds praten de ouders enthousiast na over het schoolreisje. Zo’n vijftig ouders van kinderen van OBS de Globe en de Johannesschool gingen op 12 juni met de bus naar Texel. Niet alleen het bezoek aan het Waddeneiland was een succes, ook de busreis heen en terug, waarbij de bus veranderde in een open podium met trommels, zang en muziek uit Oekraïne, Nepal, Marokko, Spanje, Turkije én Nederland. Op de vraag wie op het idee kwam om ouders op schoolreisje te laten gaan, reageert schoolleider van de Johannesschool Aiko Letschert enthousiast: “De ouders zelf. Toen we vroegen waar behoefte aan was, bleek dat één van hun grote wensen. Dat hadden we zelf niet kunnen bedenken. Inmiddels staat een schoolreisje in 2026 al op de planning.”
Goed luisteren naar de behoeften van ouders
Erwin Bolt voegt daaraan toe: “Als ouders goed in hun vel zitten, gaat het met hun kinderen ook beter. Binnen FC De Kikker hebben we ouders een grote stem gegeven. We komen maandelijks samen met een familieraad van zo’n dertig tot veertig ouders van beide scholen. We leren elkaar kennen en luisteren écht naar hun behoeften. Ook hebben twee ouders de betaalde functie van brugfunctionaris (een verbindende schakel tussen ouders en school) gegeven, om zo de drempel tussen ouders en school te verlagen. Dat is heel anders dan toen ik hier zeven jaar geleden kwam werken. Ouders en ik begrepen elkaar niet goed. Ook al wilde ik ze graag begrijpen, mijn eigen perspectief is zo anders dan dat van hen.”
Binnen FC De Kikker werkt iedereen samen
Officieel bestaat Familiecentrum De Kikker nu een jaar. Al veel langer zitten basisscholen de Globe, de Johannesschool en andere organisaties zoals buitenschoolse kinderopvang Impuls, het Buurtteam/SEZO Vrouw&Vaart, spelinlopen en het Ouder- en Kindteam in hetzelfde gebouw. Maar eerder was van samenwerking weinig sprake. Erwin: “Dat voelde als een gemiste kans. Juist in een buurt als Osdorp met veel sociaal economische achterstand is samenwerking cruciaal.”
Aiko vult aan: “Helaas komt het hier voor dat een kind met een lege maag naar school komt en slecht heeft geslapen op een matje in een kamer zonder gordijnen. Als je zo’n kind vervolgens vraagt om de tafel van vijf te leren, dan merk je dat het kind wel wat anders aan zijn hoofd heeft. Wij signaleren deze situatie, maar kunnen er als school weinig aan veranderen, terwijl een Buurtteam dat wel kan. Alleen weet het Buurtteam weer niet wáár hun hulp nodig is. Door samen te werken, vullen we elkaar aan.”
De samenwerking is op gang gekomen toen Aiko vier jaar geleden schoolleider werd van De Johannesschool en hij met Erwin in gesprek ging. Erwin: “We hebben de tijd genomen om elkaar beter te leren kennen en zijn op dezelfde manier gaan praten met andere organisaties in het gebouw. Toen de gemeente subsidie beschikbaar stelde voor familiescholen hebben we die aangevraagd met het nadrukkelijke verzoek dat we de subsidie samen wilden, om nog beter samen te kunnen werken.” Nadat het centrum met deze subsidie een familiecentrum was geworden zijn Aiko en Erwin samen met een projectteam in gesprek gegaan met de andere professionals in het gebouw en met de schoolouders.
Aerobics, ontbijten en een schoolreisje?
Erwin: “Wij hebben ouders gevraagd, wie zijn jullie en waar hebben jullie behoefte aan? Hun eerste reactie was; ‘Dat is ons al zo vaak gevraagd, maar er wordt nooit naar ons geluisterd.’ En vervolgens bleek één van hun eerste wensen aerobiclessen te zijn. Ook wilden ze graag samen op schoolreisje, wandelen, ontbijten en handwerken.”
Aiko: “Zelf hadden wij deze activiteiten niet zo snel bedacht, omdat wij denken ‘maar wat levert dat dan op?’ Maar het blijkt juist heel goed uit te pakken. Aan de wekelijkse aerobicsles doet ook een brugfunctionaris mee en op het schoolreisje ging iemand mee van de schuldsanering. Zo worden de drempels om deze mensen aan te spreken veel kleiner. Tijdens de activiteiten ontstaat een vertrouwensband. Ouders vinden herkenning en durven hulpvragen te stellen die bijvoorbeeld het Buurtteam kan oppakken. Denk aan armoedevoorzieningen aanvragen, contact met de woningbouw of vragen over relaties.”
Vertrouwen van ouders helpt ook om onderwijs inclusiever te maken
Na een jaar al één op één resultaten van deze manier van werken meten is lastig. Wel merken zowel Erwin als Aiko dat het vertrouwen van ouders in school is toegenomen. Dat helpt ook bij het inclusiever maken van onderwijs. “Ouders zeggen niet meer zo snel op alles ‘nee’ als we hun kinderen meer ondersteuning willen bieden,” zegt Erwin.
Zelf gaan Erwin en Aiko met veel plezier naar hun werk. Erwin: “Het doel van FC De Kikker is dat we een plek willen zijn waar het leuk is om te zijn en waar je graag bent. Dat geldt ook voor ons. Ik voel dat het hier bruist en dat er veel saamhorigheid is.” Aiko: “Wij willen andere schoolleiders en andere organisaties ook empoweren. Doe het samen, je hebt elkaar nodig.”
Interview door:
Elissa Capelle
Vijf tips voor het bevorderen van ouderbetrokkenheid
1. Erken dat je ouders met een andere achtergrond dan de jouwe, niet helemaal kan begrijpen. Hoe groot je wil ook is.
2. Neem de tijd om met elkaar in gesprek te gaan en elkaar te leren kennen.
3. Bedenk niet van hoger af wat goed is voor ouders, maar vraag het hen zelf.
4. Creëer samenhorigheid door activiteiten voor ouders te organiseren.
5. Geef ouders erkenning door hen bijvoorbeeld een betaalde baan te bieden.
